پسرجهنمی

دل من تنها بود ،

   دل من هرزه نبود ....

دل من عادت داشت ، که بماند یک جا

به کجا ؟!

معلوم است ،به در خانه تو !

دل من عادت داشت ،

که بماند آن جا ، پشت یک پرده توری

که تو هرروز آن را به کنار بزنی ...

دل من ساکن دیوار و دری ،

که تو هر روز از آن می گذری

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه ی یک باغچه بود

که تو هر رور به آن می نگری

راستی ،دل من را دیدی...؟!!