همین که می نویسم و به واژه می کشم تورو

دوباره بارغم می شینه روی شونه های من

همین که میشکفی مثه یک گل میونه دفترم

دوباره گرمیه لبات دوباره گونه های من

همین که میری از دلم قرار آخرم میشی

دوباره زخم می خورم دوباره باورم میشی

همیشه کم میارمت نمیشه که نبارمت...........