گاهی که دلم به اندازه تمام غروبها میگیرد

چشمهایم را فراموش میکنم

امادریغ از گریه دستانم نیزمرا به تو نمیرساند

من از تراکم سیاه ابرها میترسمو هیچکس مهربانتر از

گنجشکهای کوچک کودکیم نیست

وکسی دلهره های قلب کوچکم را نمیشناسد

ویا کابوس های شبانه ام را نمیداند

با این همه،،نازنین این تمام واقعه نیست